Racisme, democratie en christendom

De moord op George Floyd door een Amerikaans politieagent heeft heel wat losgemaakt, niet alleen in de Verenigde Staten, maar in heel de wereld, ook bij ons. Hij gaf aanleiding tot een menigte protesten en commentaren. Zijn ook in Vlaanderen mensen met een donkere huidskleur slachtoffer van racisme? Is de democratie in de VS, Brazilië en ook in bepaalde Europese landen in gevaar?

De katholieke kerk heeft op het vlak van racisme en democratie geen al te beste reputatie. Zeker in het verleden heeft ze zich herhaaldelijk bezondigd aan discriminatie en autoritarisme; heden ten dage vooral aan schuldig stilzwijgen.

Dit is enigszins te begrijpen. Het christendom heeft zijn wortels in een cultuur waarin slavernij, ongelijkheid tussen man en vrouw en dictatoriaal bestuur voor de meeste mensen vanzelfsprekend was. Jezus van Nazareth ging daar, vooral met zijn praktijk, tegenin. Hij was a.h.w. bezeten door de Geest van zijn Vader die het heil van allen bewerkt. Paulus ging voort op hetzelfde élan. Maar de kerk heeft zich al te gemakkelijk aangepast aan de heersende normen.

Laten christenen, met hun leiders, het voortouw nemen in de strijd tegen alle vormen van discriminatie en onvrijheid. Paus Franciscus doet goede pogingen. Maar zijn ‘onderdanen’ (excusez le mot) zijn dikwijls zo vreselijk lamlendig.

Zelf ben ik opgegroeid in de tijd van ‘Onze Kongo – Notre Congo’. Is racisme ook bij mij nog altijd onderhuids aanwezig? En zou ik ook nog liever opzien – en uitzien –  naar een grote leider dan zelf verantwoordelijkheid op te nemen?

(Rob)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *